Η τέλεια λύση

Χρόνια παρατηρώ τις αντιδράσεις των μαθητών μου οταν διορθώνω τα λάθη στις ασκήσεις τους. Συνήθως το μοναδικό πράγμα που ακούω είναι μια δικαιολογία με μια χροιά αποθάρρυνσης. Τα παιδιά σηκώνουν αμέσως τα χέρια ψηλά. Σαν κάποιος να τους είπε οτι αν κάνουν ένα λάθος στις ασκήσεις που μελετούν, ο κόσμος των μαθηματικών, τους έκλεισε την πόρτα. Μια για πάντα. Συνήθως λοιπόν ακούω τα εξής: Κυρία δεν κατάλαβα…Κυρία, γιατί είναι τόσο δύσκολο…Κυρία, που θα μου χρειαστούν αυτά στην πραγματική μου ζωη…Κυρία ποιός τα ανακάλυψε αυτά; Δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει; Κυρία, όσο και να διαβάζω δεν τα καταφέρνω…δε μπορώ…και πάντα καταλήγουμε στο…κυρία, δεν μου αρέσουν τα μαθηματικά. 

Θα ήθελα πολύ ωστόσο – έστω για μια φορά – να ακούσω από τους μαθητές μου…κυρία, για να δω..τι έκανα λάθος; Μμμ…δεν καταλαβαίνω ακριβώς την επισήμανσή σας…μπορείτε να μου το εξηγήσετε άλλη μια φορά; Έχουμε λύσει παρόμοια άσκηση γιατί δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο στο τετράδιο μου απο τα παραδείγματα που έχουμε ήδη λύσει…Θα ήθελα πολύ να δώ βιβλία και σημειώσεις με υπογραμμισμένα τα βασικά σημεία. Με χρωματισμένες τις βασικές έννοιες. Με βελάκια και ερωτηματικά στις απορίες. Με ασκήσεις μισολυμένες, μουτζουρωμένες από τα λάθη και τις προσπάθειες ξανά και ξανά, με παραπομπές σε άλλες ασκήσεις παρόμοιες, με post-it ανά κατηγορία…από το να μη βλέπω ποτέ λυμένη ούτε μια άσκηση με την κλασική δικαιολογία: Κυρία, δεν κατάλαβα. 

Είμαι πεπεισμένη πως η πλειοψηφία των σημερινών παιδιών προτιμά τα “έτοιμα” και για να πούμε και την αλήθεια…ποιος δεν τα προτιμά; Όμως επειδή τα αγαθά κόποις κτώνται, σημαντικό για το μέλλον τους θα είναι να τα μάθουμε να ψαρεύουν για να φάνε και όχι απλά να τρώνε το έτοιμο καλομαγειρεμένο ψάρι, που κάποιος άλλος έχει κοπιάσει να το ψαρέψει, να το πλύνει, να το καθαρίσει, να το μαγειρέψει, να το σερβίρει και μετά να πλύνει και τα πιάτα! Τα παιδιά μας θα πρέπει να βλέπουν βήμα βήμα όλα τα στάδια και τον κόπο που χρειάζεται το οτιδήποτε για να υλοποιηθεί ώστε να έχουν την πλήρη εικόνα και να μη μεγαλώνουν με ψευδαισθήσεις.

“δεν δίνω μασημένη τροφή στους μαθητές μου”

Το πρόβλημα

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των παιδιών στα μαθηματικά είναι οτι δεν αφιερώνουν χρόνο στο να μάθουν περισσότερα μέσα από τα λάθη τους. Ελάχιστοι είναι οι μαθητές οι οποίοι αφού πάρουν ασκήσεις η διαγωνίσματα πίσω διορθωμένα τα ξαναμελετούν.  Το μόνο που ενδιαφέρει τους περισσότερους είναι ο βαθμός και έπειτα δεν τους νοιάζει ακόμα κι αν κάποιος πέταγε τον κόπο τους στα σκουπίδια. Μα εκεί…κρύβεται ένας αληθινός θησαυρός! 

Το πείραμα

Στα πλαίσια του “δεν δίνω μασημένη τροφή στους μαθητές μου” αποφάσισα να πειραματιστώ με το κομμάτι της αυτοδιόρθωσης. Να τους δείξω στην πράξη οτι όταν καταφέρουν να αντιληφθούν οτι κάτι πάει λάθος και επειτα μπουν και στη διαδικασία να το διορθώσουν, θα έχουν ανέβει μια σημαντική και δύσκολη ανηφόρα.

Η τελεία

Έτσι λοιπόν αποφάσισα να μην ξαναδιορθώσω απευθείας καμία άσκηση και να μη γράφω τη λύση δίπλα εγώ. Ελέγχω τις ασκήσεις του κάθε μαθητή και όπου υπάρχει λάθος βάζω δίπλα μια τελεία. Αυτό σημαίνει πως ο μαθητής θα πρέπει να ξανασκεφτεί τι έκανε και πως μπορεί να το διορθώσει. Μέσα από τη διαδικασία της αυτοδιόρθωσης, τρέφεται η αυτοεκτίμησή του, ενισχύεται η αυτοπεποίθηση του, δυναμώνει τη γνώση και εξελίσσεται η μαθηματική του κριτική ικανότητα.

Μια σκέψη στο “Η τέλεια λύση”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *